ve da-ı end

poetikhars, zinhar, şu bu derken, 10 yıl geçti aradan, birkaç gün önce. ve oscar wilde’ın hikayesindeki bahtiyar prens ve göç eden serçeleri hesabı, hiç birimiz bir yere gidemedik. sonuçta olan ne oldu ise oldu ve bitti – genel olarak olmuş olan olmuştur ve çoktan bitmiştir zaten.

gösterdiğiniz ilgi, alaka, harcanılan emek için muhtemelen bu dünyada söyleyebileceğim bir övgü kelimesi, cümlesi yok. 2002 yılının ortalarında Bernadette Mayer’in (http://www.writing.upenn.edu/library/Mayer-Bernadette_Experiments.html) deney ve şiir için önerdiği liste ile başlayan bu fikir fikriyat ve cinnet dolu vakti nasıl değerlendirdik, o apayrı bir konu.

biraz daha ileri koşmak için, ciğerlerimi biraz daha paraladığımdan, muhtemelen geri dönemem ama size önerim, bu tarafa gelmeyin, deney sonrası şiir bombok bir yere çıkıyor. insanlar aptal değil, yani burası gerçekten -yani haritanın dışı- kötü bir yere çıkıyor.

şahsi olarak üzdüğüm, kızdığım, kırdığım, canını sıktığım kim var ise, beni unutarak beni affedebilir. herkesin hatırlanmak için kıçını yırttığı bir dünyada, unutulan olmak da eh bir şeydir.

kendimi oyunlara ve yarım kalmış yaşantımın, zenon paradoksu hesabı yapyarım yaptırımlarına bırakmakla meşgul olacağım, ölene kadar. en azından bir şair biografisi uydurmak için bile elimde malzeme kalmasın.

1990 yapımı Awakenings (http://www.imdb.com/title/tt0099077/) filmindeki durum, şu on yılda hepimizin başına geldi, fakat Oliver Sacks’ın da bildiği, o filmde anlattığı gibi, sadece bir kişinin gerçekten delirmeye hakkı vardır. ve tedavi edilmesi gerekmez. şahit olmak bile bir iştir.

görsel şiir, tedavi edilmesi gereken bir hastalık olarak, bize eğer 10 gün yetti ise, mezarı görkemli bir kayboluşta bulunabilir. muhtemelen Lost’taki Jack hesabı salya sümük uçak düşsün, adaya geri döneyim diye uçuşta olacağım.

hoşça kalın ve kendinize iyi bakın. çünkü galib’in yazmaya cüret ettiği gibi;

Hoşça bak zatına kim zübde-i alemsin sen
Merdüm-i dide-i ekvan olan ademsin sen.

özet geç piç diyen için: 1991 yılında elim bir kaza sonucu başladığım şiir yaşantımı noktalıyorum. şahitlerim sizlersiniz. şiir yazdığıma şahit olduğunuz için bunu size duyurmaktan imtina etmiyorum.

camiş:  diyorsunuz ki içinizden “aha çok da umurumuzda idi senin şiirle arandaki şey” evet, ben de onu diyorum zaten.

This entry was posted in Genel. Bookmark the permalink.

kavesiara

kavesiara

fincanı aradan çıkarmaya ramak kalmış. direk kültablasına kahve boca etmek üzere iken (yeniden canlandırma, arşiv görüntüsü, canlı)

This entry was posted in Genel. Bookmark the permalink.